تهران، ۲۹ ژوئیه ۲۰۲۶ – سازمان بین‌المللی مهاجرت (IOM) دو دستگاه کامیون تخصصی حمل واکسن را به مقامات بهداشتی جمهوری اسلامی ایران تحویل داد؛ اقدامی که به تقویت توزیع ایمن، مؤثر و به‌موقع واکسن‌ها برای مهاجران و جوامع میزبان در مناطق جنوبی و جنوب‌غربی کشور کمک خواهد کرد. این حمایت در پاسخ به درخواست مرکز مدیریت بیماری‌های واگیر وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی ارائه شده و از طریق شریک اصلی دولتی سازمان بین‌المللی مهاجرت در ایران، یعنی مرکز امور اتباع و مهاجرین خارجی (CAFIA) وابسته به وزارت کشور، به اجرا درآمده است. این اقدام در شرایطی انجام می‌شود که تنش‌های فزاینده در خاورمیانه همچنان بر زندگی غیرنظامیان، زیرساخت‌ها و دسترسی به خدمات اساسی تأثیر می‌گذارد. سازمان ملل متحد بارها بر ضرورت خویشتنداری، حفاظت از زیرساخت‌های غیرنظامی و ازسرگیری تلاش‌های دیپلماتیک برای جلوگیری از تشدید پیامدهای انسانی در منطقه تأکید کرده است. هر یک از این کامیون‌های یخچال‌دار دارای ظرفیت حمل شش تُن بوده و به‌طور ویژه برای جابه‌جایی و توزیع واکسن طراحی شده‌اند. این خودروها با بهره‌مندی از سامانه عملکرد دوگانه و تجهیزات تخصصی زنجیره سرد، به حفظ کیفیت و اثربخشی واکسن‌ها کمک کرده و ظرفیت توزیع آن‌ها را در مراکز بهداشتی کشور ارتقا خواهند داد. سالوادور گوتیرز، رئیس نمایندگی سازمان بین‌المللی مهاجرت در ایران، در این‌باره گفت: «دسترسی به خدمات سلامت، از جمله برنامه‌های ایمن‌سازی روتین، نقشی اساسی در حفظ سلامت و رفاه جوامع دارد. تقویت شبکه‌های توزیع واکسن کمک می‌کند تا واکسن‌های حیاتی به‌صورت ایمن، کارآمد و به‌موقع به دست مردم، به‌ویژه ساکنان مناطق دورافتاده و کم‌برخوردار، برسد.» دو کامیون حمل واکسن که برای جابه‌جایی عمده واکسن‌ها طراحی شده و توسط سازمان بین‌المللی مهاجرت برای وزارت بهداشت تهیه و اهدا شده‌اند، در مراکز منطقه‌ای توزیع واقع در استان‌های خوزستان و فارس مستقر خواهند شد و به تقویت نظام ملی زنجیره سرد واکسن در ایران کمک خواهند کرد. از طریق این مراکز، واکسن‌ها و فرآورده‌های بیولوژیک به مراکز بهداشتی و درمانی تحت پوشش دانشگاه‌های علوم پزشکی شیراز، فسا، جهرم، گراش، لارستان، اهواز، شوشتر، آبادان، بهبهان و دزفول توزیع خواهد شد. این طرح با هدف حمایت هم‌زمان از مهاجران و جوامع میزبان در مناطق شهری و روستایی، به‌ویژه گروه‌های آسیب‌پذیر و افرادی که دسترسی محدودی به خدمات سلامت دارند، اجرا می‌شود. تقویت ظرفیت توزیع واکسن در قالب این مداخله، زمینه بهبود دسترسی به خدمات ایمن‌سازی و افزایش پوشش واکسیناسیون در مناطق تحت پوشش این دو مرکز را فراهم خواهد کرد. ایران میزبان یکی از بزرگ‌ترین جمعیت‌های مهاجر در منطقه است؛ از جمله میلیون‌ها تبعه افغانستان که در کنار جوامع میزبان از خدمات عمومی بهره‌مند می‌شوند. در شرایطی که بی‌ثباتی‌های منطقه‌ای همچنان بر زیرساخت‌ها، جابه‌جایی جمعیت و ارائه خدمات اساسی فشار وارد می‌کند، حفظ تاب‌آوری نظام سلامت و تضمین توزیع مؤثر و پایدار واکسن‌ها از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. در همین حال، نگرانی‌های بین‌المللی نسبت به احتمال تشدید تنش‌ها در خاورمیانه همچنان ادامه دارد. دبیرکل سازمان ملل متحد بار دیگر بر ضرورت خویشتنداری، حفاظت از زیرساخت‌های غیرنظامی، تضمین آزادی و ایمنی تردد دریایی و ازسرگیری تعاملات دیپلماتیک تأکید کرده است. این خودروهای جدید با تقویت شبکه‌های توزیع واکسن، به تداوم دسترسی مهاجران و جوامع میزبان به خدمات ضروری ایمن‌سازی کمک خواهند کرد. همچنین، این اقدام ظرفیت نظام سلامت محلی را برای ارائه خدمات به جمعیت‌های ساکن در مناطق دورافتاده و کمتر برخوردار افزایش خواهد داد. اجرای این طرح با حمایت مالی وزارت امور خارجه و همکاری‌های بین‌المللی ایتالیا امکان‌پذیر شده است. 

امان، ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۶ – «در حالی که جنگ همچنان در ایران و کشورهای همسایه ادامه دارد، کودکان و نوجوانان در مکان‌هایی که باید امن‌ترین فضاها برای آنان باشند، یعنی خانه‌، مدرسه و جامعه، کشته و مجروح می‌شوند.

روز گذشته ( پنج شنبه ۸ مرداد ۱۴۰۵)، در جزیره قشم در جنوب ایران، بنابر گزارش‌ها، یک کودک دو ساله به همراه والدین خود در پی حمله به یک ساختمان مسکونی جان باخت. همچنین گزارش شده است که دو کودک دیگر در همین حمله مجروح شده‌اند.

این حادثه تازه، بار دیگر یادآور واقعیتی تلخ است که کودکان در سراسر منطقه همچنان سنگین‌ترین بهای بحران‌هایی را می‌پردازند که نه آغازگر آن بوده‌اند و نه توان متوقف کردن آن را دارند. طی پنج ماه گذشته، بنابر گزارش‌ها، بیش از ۴هزار کودک و نوجوان در شش کشور کشته یا مجروح شده‌اند که بیش از ۲۵۰۰نفر از آنان در ایران بوده‌اند.  از این رقم بر اساس گزارش‌ها، حدود ۳۸۶ کودک جان خود را از دست داده و ۲۱۱۷ کودک نیز مجروح شده‌اند.

طرف‌های درگیر نباید رنج و آسیب کودکان را عادی‌سازی کنند. کودکانی که در خط مقدم پیامدهای جنگ‌هایی قرار دارند که هیچ نقشی در آغاز آن و هیچ قدرتی برای پایان دادن به آن ندارند.

یونیسف از همه طرف‌های درگیر می‌خواهد به تعهدات خود بر اساس حقوق بین‌الملل بشردوستانه پایبند باشند. آتش‌بس‌ها باید به طور کامل رعایت و اجرا شوند. طرف‌های درگیر باید تمامی اقدامات ممکن را برای پایان دادن به خشونت‌ها و حفاظت از کودکان در همه زمان‌ها و در هر مکانی که هستند، اتخاذ کنند.»

تهران، ایران – در محله‌های پرجنب‌وجوش منطقه ۱۲ تهران، بسیاری از نوجوانان با چالش‌های جدی مانند مصرف مواد مخدر و رفتارهای پرخطر روبرو هستند؛ رفتارهایی همچون دعوا و پرخاشگری، فرار از خانه یا مدرسه، خودآزاری و افکار تاریک خودکشی. با همکاری دفتر مقابله با مواد مخدر و جرم سازمان ملل متحد (UNODC)  در ایران و کارشناسان بومی، برنامه حمایتی امیدبخش جدیدی به رهبری دکتر معصومه معارف‌وند و تیم اختصاصی‌اش، به خوبی نشان داد که حمایت دلسوزانه و هماهنگ تیمی می‌تواند زندگی نوجوانان را به طور واقعی متحول سازد. این برنامه که در سال ۲۰۲۵ آزمایش شد، نتایج دلگرم کننده ایی نشان داد. تیم با ۳۰ نوجوان ۱۲ تا ۱۸ ساله کار کرد و هر یک از آن‌ها حمایتی کامل از سوی تیم حرفه‌ای دریافت کردند. از خطر تا تغییر واقعی: آنچه اعداد نشان می‌دهندقبل از شروع برنامه، همه نوجوانان حداقل با یک رفتار پرخطر جدی دست‌وپنجه نرم می‌کردند. دعوا و پرخاشگری که در آغاز ۱۸ نفر (۶۰٪ گروه) را تحت تأثیر قرار داده بود، به شدت کاهش یافت. پس از ۴۵ روز، تنها ۳ نوجوان هنوز این مشکل را گزارش کردند. تا ۹۰ روز، این عدد به فقط ۲ نفر رسید.مصرف مواد مخدر نیز پیشرفت مشابهی داشت. از ۷ نفر در ابتدا به ۲ نفر کاهش یافت و در بررسی نهایی به صفر رسید. مصرف سیگار، الکل، فرار از خانه، خودآزاری و افکار خودکشی نیز به طور چشمگیری بهبود یافت. در بسیاری از موارد، این مشکلات کاملاً در گروه ناپدید شدند. نوجوانانی که جلسات حمایتی منظم‌تری دریافت کردند، بیشترین تغییرات مثبت را نشان دادند.علاوه بر کاهش مشکلات، برنامه به ساخت زندگی بهتر و ایمن‌تر کمک کرد. نوجوانان بیشتری به مدرسه بازگشتند یا در آن ماندند. آن‌ها از دوستانی که مشوق رفتارهای پرخطر بودند فاصله گرفتند و ارتباط‌های مثبت با بزرگسالان مورد اعتماد برقرار کردند. بسیاری از آنها فعالیت‌های ورزشی یا برنامه‌های منظم را شروع کردند که راه‌های سالمی برای گذراندن وقت و انرژی‌شان فراهم کرد. خانواده‌ها پایدارتر شدند و شرایط خشونت خانگی برای بسیاری بهبود یافت.این حمایت مؤثر بود زیرا به همه جنبه‌های زندگی روزمره نوجوانان می‌پرداخت — نه فقط صحبت‌های فردی، بلکه کمک واقعی به روابط خانوادگی، مدرسه، دوستان، کار و ارتباطات اجتماعی. تیمی دلسوز شامل مددکاران اجتماعی، روانشناسان و پزشکان با هم هماهنگی می‌کردند. آن‌ها در صورت نیاز به خانه‌ها، مدارس و محله‌ها سر می‌زدند و خانواده‌ها را به خدمات محلی مفید متصل می‌کردند. چگونه این برنامه موفق شدتیم برگام‌های عملی متناسب با زندگی واقعی ایرانی تمرکز کرد. آن‌ها با دقت به هر نوجوان و خانواده گوش دادند، برنامه‌های شخصی‌سازی‌شده ایجاد کردند و به طور منظم پیگیری کردند. پشتیبانی شامل ایجاد مهارت‌های زندگی، کمک به اهداف تحصیلی یا شغلی، تشویق سرگرمی‌های سالم و تقویت پیوندهای خانوادگی بود. این برنامه به جای ایجاد همه چیز از ابتدا به خوبی از منابع موجود جامعه استفاده کرد.شرکت کنندگان بازخوردهای مثبت دادند. اعضای تیم توضیح دادند که محدود کردن تعداد مورد کارشناس به حدود ۱۰-۱۲ نوجوان، امکان توجه باکیفیت را فراهم می‌کرد. ابتدا برخی موارد نیاز به چندین ساعت در هفته داشتند، اما با بهبود وضعیت، حمایت سبک‌تر و پایدارتر شد. نوجوانان و والدین گفتند که بالاخره احساس می‌کنند واقعاً شنیده و حمایت شده‌اند.درس‌های ساده اما قدرتمند از این کار به دست آمد: مشاوره فردی سریع به تنهایی اغلب برای نوجوانانی که با مشکلات چندلایه در خانه، مدرسه و دوستان مواجه هستند کافی نیست. تغییر واقعی و پایدار زمانی رخ می‌دهد که خانواده‌ها و جوامع نیز فعالانه درگیر شوند. این پروژه نشان داد که پرداختن به تصویر کامل پیرامون یک جوان، نتایج قوی‌تر و ماندگارتری ایجاد می‌کند. نقش UNODC ایران در ایجاد تأثیر پایداراین پروژه موفق، تعهد مداوم UNODC ایران به راهکارهای عملی و مؤثر برای پیشگیری از مشکلات مواد مخدر و حمایت از جوانان را برجسته می‌کند. این دفتر با کمک به توسعه و آزمایش این رویکرد به ایجاد راه‌حل‌هایی متناسب با شرایط ایران و در عین حال بهره گیری از تجربیات جهانی کمک می کند.نتایج، امید روشن و عملی برای افزایش مقیاس ارائه می‌دهند. آموزش تیم‌های بیشتر، استفاده هوشمندانه از خدمات محلی، تمرکز بر نوجوانانی که بیشترین نیاز را دارند و پیگیری پیشرفت در طول زمان می‌تواند به بسیاری از جوانان بیشتر کمک کند. هرچند چالش‌هایی مانند هماهنگی بین سازمان‌های مختلف وجود دارد، اما نتایج مثبت بسیار بیشتر از آن‌هاست. این برنامه نه تنها خطرات فوری را کاهش داد بلکه شبکه‌های حمایتی قوی‌تری ایجاد کرد که می توانند نوجوانان را برای سالهای آینده محافظت ‌کند.در سراسر ایران و منطقه، جوانان همچنان با خطرات مصرف مواد و رفتارهای پر خطر مواجه هستند. این تلاش با حمایت  UNODC، راهی اثبات‌شده و امیدوار کننده را برای پیشرفت فراهم می کند. این رویکرد از واکنش صرف به مشکلات به سمت ایجاد حمایت جامعی حرکت می‌کند که نوجوانان را توانمند می‌سازد، خانواده‌ها را تقویت می‌کند و جوامع را درگیر می‌نماید.این فعالیت با بودجه دریافتی از پادشاهی هلند امکان‌پذیر شد.

تهران – هیأتی از سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) به سرپرستی فروخ طایراو، نماینده فائو در جمهوری اسلامی ایران با هدف حمایت از توسعه پایدار بخش دامپروری، سفری چهارروزه به استان‌های اردبیل، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و کردستان انجام داد.این مأموریت در چارچوب پروژه "توانمندسازی جوامع محلی برای حفاظت و توسعه ذخایر ژنتیکی در معرض خطر دام‌های بومی شمال‌غرب ایران" برگزار شد و با مشارکت ذی‌نفعان ملی و استانی، به ارزیابی شرایط میدانی و گردآوری اطلاعات مورد نیاز برای نهایی‌سازی برنامه اجرایی پروژه پرداخت.شمال‌غرب ایران زیستگاه برخی از ارزشمندترین نژادهای بومی دام کشور از جمله شتر دوکوهانه، گاو سرابی، بز مهابادی و بز مرخز است. این نژادها علاوه بر نقش مهم در حفظ تنوع زیستی کشاورزی، منبع تأمین معیشت، هویت فرهنگی و تاب‌آوری جوامع روستایی و عشایری به شمار می‌روند.در جریان این مأموریت، هیأت فائو از مناطق دامپروری در اردبیل، سراب (آذربایجان شرقی)، مهاباد (آذربایجان غربی) و دهگلان (استان کردستان) بازدید کرد و با مسئولان محلی، کارشناسان فنی، دامداران و سایر ذی‌نفعان دیدار و گفت‌وگو داشت. محور این نشست‌ها بررسی وضعیت نظام‌های تولید دام، نژادهای بومی و نیازها و اولویت‌های جوامع محلی بود.این رایزنی‌ها فرصت مناسبی برای بازنگری و تکمیل مداخلات پیش‌بینی‌شده در پروژه و همچنین گردآوری اطلاعات فنی تکمیلی به‌منظور اجرای مبتنی بر شواهد فراهم کرد. همچنین، فرصت‌ها و چالش‌های پیش‌رو شناسایی شد تا در برنامه‌ریزی عملیاتی پروژه مورد توجه قرار گیرد.نماینده فائو در جمهوری اسلامی ایران، با تأکید بر اهمیت حضور میدانی در مناطق هدف گفت: "تعامل مستقیم با جوامع محلی و ذی‌نفعان، نقش کلیدی در اطمینان از انطباق فعالیت‌های پروژه با واقعیت‌ها و اولویت‌های دامداران دارد. همکاری نزدیک با شرکای ملی و استانی به ما این امکان را می‌دهد که مداخلاتی کاربردی، متناسب با شرایط محلی و اثربخش برای بهبود پایدار معیشت جوامع روستایی طراحی و اجرا کنیم."این پروژه با سرمایه‌گذاری در احیای مراتع، تقویت واحدهای فرآوری شیر و موی بز (موهر) و همچنین اجرای برنامه‌های گسترده آموزش و توانمندسازی برای دامداران، کارشناسان فنی و سیاست‌گذاران، در پی ارتقای پایداری بخش دامپروری است. علاوه بر این، توسعه زنجیره‌های ارزش و ایجاد فرصت‌های جدید بازار برای محصولات حاصل از نژادهای بومی دام، از دیگر اهداف پروژه به شمار می‌رود که می‌تواند به افزایش درآمد و تاب‌آوری اقتصادی جوامع روستایی کمک کند.