از ارزیابی میدانی تا اقدام؛ فائو در مسیر توسعه پایدار دامپروری در شمال‌غرب ایران

تهران – هیأتی از سازمان خواربار و کشاورزی ملل متحد (فائو) به سرپرستی فروخ طایراو، نماینده فائو در جمهوری اسلامی ایران با هدف حمایت از توسعه پایدار بخش دامپروری، سفری چهارروزه به استان‌های اردبیل، آذربایجان شرقی، آذربایجان غربی و کردستان انجام داد.

این مأموریت در چارچوب پروژه "توانمندسازی جوامع محلی برای حفاظت و توسعه ذخایر ژنتیکی در معرض خطر دام‌های بومی شمال‌غرب ایران" برگزار شد و با مشارکت ذی‌نفعان ملی و استانی، به ارزیابی شرایط میدانی و گردآوری اطلاعات مورد نیاز برای نهایی‌سازی برنامه اجرایی پروژه پرداخت.

شمال‌غرب ایران زیستگاه برخی از ارزشمندترین نژادهای بومی دام کشور از جمله شتر دوکوهانه، گاو سرابی، بز مهابادی و بز مرخز است. این نژادها علاوه بر نقش مهم در حفظ تنوع زیستی کشاورزی، منبع تأمین معیشت، هویت فرهنگی و تاب‌آوری جوامع روستایی و عشایری به شمار می‌روند.

در جریان این مأموریت، هیأت فائو از مناطق دامپروری در اردبیل، سراب (آذربایجان شرقی)، مهاباد (آذربایجان غربی) و دهگلان (استان کردستان) بازدید کرد و با مسئولان محلی، کارشناسان فنی، دامداران و سایر ذی‌نفعان دیدار و گفت‌وگو داشت. محور این نشست‌ها بررسی وضعیت نظام‌های تولید دام، نژادهای بومی و نیازها و اولویت‌های جوامع محلی بود.

این رایزنی‌ها فرصت مناسبی برای بازنگری و تکمیل مداخلات پیش‌بینی‌شده در پروژه و همچنین گردآوری اطلاعات فنی تکمیلی به‌منظور اجرای مبتنی بر شواهد فراهم کرد. همچنین، فرصت‌ها و چالش‌های پیش‌رو شناسایی شد تا در برنامه‌ریزی عملیاتی پروژه مورد توجه قرار گیرد.

نماینده فائو در جمهوری اسلامی ایران، با تأکید بر اهمیت حضور میدانی در مناطق هدف گفت: "تعامل مستقیم با جوامع محلی و ذی‌نفعان، نقش کلیدی در اطمینان از انطباق فعالیت‌های پروژه با واقعیت‌ها و اولویت‌های دامداران دارد. همکاری نزدیک با شرکای ملی و استانی به ما این امکان را می‌دهد که مداخلاتی کاربردی، متناسب با شرایط محلی و اثربخش برای بهبود پایدار معیشت جوامع روستایی طراحی و اجرا کنیم."

این پروژه با سرمایه‌گذاری در احیای مراتع، تقویت واحدهای فرآوری شیر و موی بز (موهر) و همچنین اجرای برنامه‌های گسترده آموزش و توانمندسازی برای دامداران، کارشناسان فنی و سیاست‌گذاران، در پی ارتقای پایداری بخش دامپروری است. علاوه بر این، توسعه زنجیره‌های ارزش و ایجاد فرصت‌های جدید بازار برای محصولات حاصل از نژادهای بومی دام، از دیگر اهداف پروژه به شمار می‌رود که می‌تواند به افزایش درآمد و تاب‌آوری اقتصادی جوامع روستایی کمک کند.